เทพอยู่สวรรค์ มารอยู่ภพมาร คนอยู่บนโลก
สามพิภพแยกกันบำเพ็ญ ต่างเคารพในกฎแห่งกรรม
มุกแก้วแห่งมาร บันทึกพลังบำเพ็ญมารทั้งภพ
ทุกพันปีในคืนวันเพ็ญเดือนเจ็ด
เป็นเวลาจุติของเทพและมาร
ใกล้ฤกษ์จุติพันปี ภพมารอาจจะก่อเรื่อง
ฮู่ตู อยู่ห่างภพมาร เพียงชั่วลัดนิ้ว
แม้เป็นเมืองเล็ก ๆ ก็ควรล้อมคอกไว้
ใครจะอาสา ปกป้องฮู่ตู
ผู้น้อยอาสา คุ้มกันฮู่ตูจากเคราะห์
ปีศาจมา
จงขุย เจ้ามีความชอบมาก
พี่ใหญ่ มุกมารถูกขโมย
ดาบแห่งฮู่ตู เป็นใคร
เห็นหน้าไม่ชัด เห็นแค่ ลำแสงสีทอง
ลำแสงสีทอง
- หรือจะเป็นเทพ - เทพเข้าภพมารไม่ได้
ข้าจะไปชิงมุกมารคืน
ถึงวันที่เจ้าต้องทำคุณไถ่โทษแล้ว
'จงขุย ศึกเทพฤทธิ์พิชิตมาร'
Subtitle Thai Modified by Zakky
เหล้าดีปีศาจจ้า เหล้าดีปีศาจ
ทั่วเหนือจรดใต้
คนมีสามจิตเจ็ดขวัญ ไร้ขวัญชีพไม่ก่อ
ไร้ชีพขวัญไม่กล้า ขวัญคือรากฐานของดวงจิต
เจ็ดขวัญคือกิ่งก้านของชีวิต
เจ็ดขวัญคือชีพจรทั้งเจ็ดของคนจากหัวจดเท้า หมุนเวียนโดยลมปราณ
เพราะอะไร เราจึงมักรู้สึกจิตใจเซื่องซึม ไม่กระปรี้กระเปร่า
- พี่ชายท่านนี้ถามได้ดีมาก มา - ข้าไม่ได้ถาม
เจ้านั่นแหละ มา ๆ... มา ๆ
- นี่คือลักษณะคนขวัญหาย - ข้าไม่ได้ถาม
พี่ชายเขาถามอีกแล้ว เจ็ดขวัญคืออะไร
ขวัญแห่งหยิน ขวัญปัญญา ขวัญปราณ ขวัญแรง
ขวัญกลาง ขวัญกล้า แล้วก็ขวัญใจ
รวมเรียกว่า ขวัญทั้งเจ็ด
คนเสียสามขวัญ ก็ต้องตาย
ช่วงนี้กลียุค พี่น้องจะไปไหนต้องระวัง
หากถูกปีศาจสูบขวัญไป จะทำไง
ไม่เป็นไร
ยาคุ้มขวัญ สูตรประจำตระกูล
ปู่ของปู่ของปู่ของข้า
ใช้สมุนไพรสามร้อยชนิดปรุงขึ้นมา
คุ้มขวัญ ป้องกันจิต กินปุ้บ เห็นผลจริง ๆ
จริงเหรอ
พอได้
มานี่
เมียข้ามีลูกได้มั้ย
เจ้าตรวจซิ
พี่สง วันนี้มีคนเยอะ ไว้คนน้อย ๆ พี่ค่อยมานะ
ตรวจเดี๋ยวนี้
เจ้าคลำข้าทำไม
พี่สง พี่ไม่มีน้ำยาแล้ว
บอกแล้วว่าไม่เกี่ยวกับข้า
เจ้าว่าไงนะ
หมดน้ำยาแล้ว
ให้ข้าตรวจเอง พอบอกผลก็รับไม่ได้
เจ้าโกหก
หยุดนะ
เจ้าเป็นใคร
จง หลิง
ฮูหยินข้า
เพ้อเจ้อ
จะช้าเร็วข้าก็ต้องเป็นคนของเจ้า
หน้าด้าน
มือ
ฟังให้ดี
ข้าตบเขาได้
เจ้าตบไม่ได้
จงหลิง พี่เจ้ากลับมาแล้ว
พี่กลับมาแล้ว ไป
ดวงแก้วแห่งมาร
พี่
ปีศาจอะไรทำท่านบาดเจ็บ
ท่านเทพ
ท่านเทพ ท่านเทพ
- ท่านเทพ - มาดื่มน้ำทิพย์ซะ บำรุงพลัง
จงขุย ดวงแก้วแห่งมารอยู่ในนี้ แต่จิตธรรมของชาวฮู่ตูที่หาย
ต้องรีบช่วย
ทุกคนภายในเจ็ดวัน
แปลว่าเสร็จงานนี้พี่ข้าจะได้พักใช่มั้ย
ตอนนี้เป็นช่วงสำคัญที่สุด พวกมารไม่เลิกราแค่นี้แน่
ฮู่ตูจะปลอดภัยหรือไม่ ก็อยู่ที่เรารักษาดวงแก้วแห่งมารได้มั้ย
ได้โปรดปล่อยพี่ชายข้าเถอะ
หากพี่ชายข้าถูกพวกปีศาจ...
จงหลิง
ท่านเทพ
น้องข้าพูดถูก
พวกมารร้ายกาจมาก
มนุษย์อย่างเราจะชนะได้ไง
แต่ท่านบอกว่า
ท่านมีเคล็ดวิชาปราบมาร ที่ชนะได้แน่นอน
เมื่อถึงเวลาท่านจะสอนให้ข้า
ตอนนี้ถึงเวลาหรือยัง
เจ้ามีแรงแล้วเหรอ
ไม่มี
มีอยู่แล้ว
จงขุย เจ้าเข้าภพมารขโมยมุกมาร
ทำให้ข้ายิ่งไว้ใจเจ้า
จงขุย
ข้าเคยบอกเจ้าว่า เจ้าคือนักรบที่สวรรค์คัดเลือก
ท่านเทพ ทุกคำที่ท่านพูดข้าจำขึ้นใจเสมอ
พรสวรรค์เจ้ายังไม่แสดงทั้งหมด
เจ้าต้องฝึกปรือเพิ่มอีกนิด
"หนึ่งปีก่อน"
จับนางไว้
จับปีศาจแล้ว จับปีศาจแล้ว
เป็นอะไรมั้ยเนี่ย ปีศาจออกหรือยัง
อีกเจ็ดวัน จะเป็นคืนวันเพ็ญ
งานศักดิ์สิทธิ์ของเจ้าคือคุ้มกันมุกมาร
จงขุย
ข้าจะมอบพลังยิ่งใหญ่ให้แก่เจ้า
นี่คือพัดมารในตำนาน
สร้างจากเลือดและกระดูกค้างคาวพันปี
มนุษย์ใช้อาวุธเทพ
อาจได้รับบาดเจ็บ
ทรมานอย่างแสนสาหัส
เจ้าจะ... ทนมันได้มั้ย
ท่านเทพ จงขุยยอมลำบาก
ท่านให้ข้าปราบมาร หากสู้มันไม่ได้ข้าเจ็บใจ นั่นสิยิ่งทรมาน
ดี
มันคือพลังแฝงเจ้า
อีกด้านหนึ่งของเจ้า
จงขุย มันก็คือเจ้า
จงขุย ทุกครั้งที่กางพัดมาร
จิตมารของเจ้าจะถูกปลดปล่อย
พลังยิ่งกล้า ก็ยิ่งต้องมีสติ หาไม่
จิตมารจะครอบงำเจ้า จนกลายเป็นมาร
จำไว้ อย่าเที่ยวกางพัด ต่อหน้าผู้คน
เพราะสภาพเจ้า ชาวบ้านจะนึกว่าเป็นปีศาจ
การใช้อาคม เคล็ดอยู่ที่การฝึกสติ
ขอเพียงกุมสติ
ก้าวข้ามความเจ็บปวด ก็คุมพลังได้
กุมสติ กดพลัง
ชักกระบี่ออกมา
ที่กระดูกสันหลัง
มา ดื่มน้ำทิพย์ซะ
อาการเหล่านี้ จะหายทันที
ฆ่ามาร ใจเจ้าต้องไร้มารก่อน
ท่านเทพ ท่านเทพ ท่านเทพ
ดู ใครบอกคนไม่อาจชนะมาร
วันนี้ พวกเจ้าชนะแล้ว
พวกเจ้าชิงมุกมารมาได้
โลกใหม่มาเยือนแล้ว
อีกเจ็ดวัน ในคืนวันเพ็ญ
วิญญาณพวกเจ้า จะกลับคืน
หมู่มารจะต้องพินาศ
ฮู่ตู จะปลอดภัยชั่วกาล
เจ็ดวันนี้พวกมาร จะต้องมาตอบโต้
หากพวกเจ้าร่วมใจกัน ก็จะเป็นผู้กล้า
ข้าจะอยู่กับทุกคน
เยี่ยม
มารทำร้ายคน ต้องฆ่า
ท่านเทพชี้ทาง ปกป้องฮู่ตู
หลบไป หลบไป หลบไป
สวยจังเลย
ดูอะไร ๆ อยากตายมากเหรอ ถูกนางดูดวิญญาณไปรึยัง
สวย ๆ แบบนี้ จะดูดขวัญดูดวิญญาณข้าก็ยอม
ใบผ่านด่าน
ออกโดยเจ้าเมืองอันซี ให้เข้าแคว้นถัง
จากส่วนไหนของซีอวี้
โหลวหลั่น
ออกจากเมืองเมื่อไหร่
สองเดือนก่อน
รถที่จะเข้าเมือง
ต้องให้ใต้เท้าจงขุยอนุญาต
ตอนนี้ห้ามเข้า ค้น
- ทุกคนลงจากรถ - ลงมา ลงมา
ช้าก่อน
ข้าค้นเสร็จค่อยลง
หันมา
เสี่ยเอ๋อ
ข้าชื่อเสี่ยฉิง มาจากซีอวี้
ข้าไปได้รึยัง
ได้
ผู้หญิงซีอวี้
มือเย็นทุกคนมั้ย
เปิดทาง
คืนพรุ่งนี้อย่าลืมมาดูการแสดงของเรานะ
ไม่ดูจะเสียใจ
มาดูกันทุกคนนะ
หลบไป ๆ
มาตรวจ หลบไป ๆ ตรวจดู
นี่อะไร
เปิดซิ
เสี่ยเอ๋อ
เจ้าไปไหนมาสามปี
ข้าไม่รู้จักท่าน
ข้าคือจงขุย
ที่ไว้หนวด
ตอนนี้เป็นมือปราบมาร
มือปราบมาร
ใต้เท้าชอบฆ่ามาร
ข้าไม่ฆ่ามัน มันก็ฆ่าข้า
เจ้าไม่ใช่เสี่ยเอ๋อจริง ๆ
เสี่ยฉิงไม่เคยมาฮู่ตู
พี่ใหญ่ มีเรื่องอะไร
พี่ ทหารนั่นมาอีกทำไม
มองพอหรือยัง
ยังไม่พอ
- รีบมาช่วย - มองไม่พอ
ขวัญและวิญญาณข้าอยู่ที่เจ้าหมด
ปากดีนักนะ
ได้ยินว่า
เมื่อวานมีสาวงามซืออี้มา
แต่ละคนสวยอย่างกับปีศาจ
ไม่ใช่แค่เหมือนนะ แต่เป็นปีศาจเลย
เจ้าก็ไปมา
ข้า... คือข้า ไม่ใช่ แบบว่าข้า...
เพื่อน ๆ มันชวน
บอกมีสาวสวยมา จากนั้นข้าเลย...
ตามไปเฮกับเขา มองแค่แว้บเดียว
แล้ว...สวยมั้ย
พี่ใหญ่มาแล้ว
พี่ข้าเป็นอะไร
ไม่รู้
"สามปีก่อน"
เช้าฟังธรรม ตายค่ำยินดี
ปัญญาชนมุ่งธรรม นุ่งเจียมกินสำรวม
ใคร
ฟ้าดินมีแสงธรรม
ตะวันจันทราจ้า
สยบมังกรหลับ
คั่งแค้นซึ่งอธรรม ออกมา
ลำนำเทพมารครวญ
รำสังเวยฟ้าดิน
สู่สายน้ำภูผา
จิตหวนคืนสู่โลก
แม่นาง
วันนั้นข้าต้องขอโทษ แต่ข้าจงขุย
เป็นสุภาพชน
มิใช่คนเจ้าชู้
ข้าคร่ำเคร่งศึกษา
ไม่ยอมแต่งงาน
ไม่คบหาเพื่อน ด้วยหวังว่าสักวัน
จะได้รับใช้ แผ่นดินต้าถังอันยิ่งใหญ่
ข้าเข้าไปได้มั้ย
ข้าเร่งเดินทาง บังเอิญเจอหิมะ
แม่นาง
มือเจ้าเย็นจัง
ข้าชื่อเสี่ยเอ๋อ ร่างกายเย็นเช่นนี้แต่เกิด
ห้องนี้เย็นจัง
ข้าไม่มีเตาผิง
ท่านร่ำเรียน เพื่อรับใช้แผ่นดินต้าถังเหรอ
แม่นางรู้ได้ไง
ตำรามากมาย จำได้หมดเหรอ
หลุนอวี่ บทไท่ป๋อ
บัณฑิตมิอาจไร้ปณิธาน ด้วยภาระในวันหน้า
ไร้ปณิธานไม่อาจแบกรับ
ไม่แน่วแน่ไม่อาจก้าวไกล
คุณธรรมเป็นหลัก ยากจะหวั่นไหว
แม้ต้องตกตาย ไม่ทอดถอนใจ
กลยุทธซุนจื่อ
จุดตาย ขุนพลไม่รู้ยากรอด
หากเป็นผู้รุก ลึกให้กลับ ตื้นให้กระจาย
ผู้ไม่พลิกแพลง ถึงจุดตาย
ถึงเมื่อไหร่ขุนพลไม่รู้ยากรอด
- ต้องเข้าใจกลยุทธ์ - หนอนหนังสือจริง ๆ
หลี่จี้ รอคนที่รัก ตั้งแต่ชาติก่อน
รอถึงชาตินี้ คุ้มมั้ย
หลี่จี้มีข้อความนี้เหรอ
คุ้มมั้ย
ถึงว่าทำไมดูคุ้น ๆ
ผู้หญิงที่ข้าบอกเจ้าว่าสวย ๆ คนนั้นน่ะ หน้าเหมือนคนในภาพนั่นเปี๊ยบ
- พูดจริงพูดเล่น - โกหกทำไม
พรุ่งนี้ ข้าต้องกลับสวรรค์แล้ว
พวกมารต้องเสี่ยงตายมาชิงมุกมารคืน
กิเลนจะช่วยเจ้าคุ้มครอง
จงขุย เจ้าต้องดูแลมุกมารให้ปลอดภัย
ศึกวันพรุ่งนี้ จะชี้ชะตาอีกพันปีของเรา
พวกเจ้าเตรียมพร้อมหรือยัง
เจ้าเป็นมารกี่ปีแล้ว หกร้อยปี
เจ้าล่ะ เก้าร้อยปี
เจ้าพันกว่าปีแล้วสิ
หากเราแพ้ก็หมายความว่า
เราต้องทนอยู่ในภพมารอีกพันปี
บำเพ็ญพรตลำบากไม่ว่า
แต่ไร้ความหวัง นั่นสิน่ากลัว
หากข้าไม่สั่ง ห้ามคืนร่าง
คืนพรุ่งนี้ พวกเจ้าต้องทุ่มสุดตัว
ดึงดูดจิตใจคนที่มาดูการแสดง
โดยเฉพาะพวกมือปราบมาร
ข้าจะกินเหล้า หน้าไหนกล้าห้าม
- เอาเหล้าดีปีศาจมา - ไม่มี
นึกแล้วว่าไม่มี เลยเอามาเอง
มา ดื่มกับข้าหน่อย
ดื่มคำนึง
ใต้เท้าเชิญ
ทำไมเย็นจัง
ไอเย็นเดือนเจ็ด ลมหนาวมาแล้ว
เขาว่ากันว่า ปีศาจเข้าเมือง
ฮู่ตูจะถูกทำลาย ใต้เท้ารู้มั้ย
วิเศษ งานนี้สนุกแน่
ใต้เท้าจับปีศาจยังไง
ใช้ตา ใช้ตาจ้องที่มัน จนมันคืนร่าง
ปีศาจ ปกติรูปร่างยังไง
ปีศาจมักชอบ แปลงเป็นสาวงาม
มีปีศาจที่ท่านไม่ฆ่ามั้ย
พรุ่งนี้ท่านมาดูมั้ย
ก็อยู่ที่เจ้าเป็นใคร
พี่ หากพรุ่งนี้เขาไม่มาจะทำยังไง
เขามาแน่นอน
รอคนที่รัก ตั้งแต่ชาติก่อน รอถึงชาตินี้
คุ้มมั้ย
เจ้าไปล่อลวงใจคน
ระวังถูกใจคนล่อลวง
"สามปีก่อน"
ใต้เหมยหิมะ
จงขุยพบเสี่ยเอ๋อ
เหมยเป็นพยาน
ฟ้าดินบรรจบ
แต่ข้าไม่ใช่ฉางเอ๋อ
เจ้าเป็นเทพธิดาหิมะของข้า
หากข้าเป็นปีศาจ
ท่านจะรักข้ามั้ย
หากเจ้าเป็นปีศาจ
วิญญาณข้าคงสลายไปแล้ว
หรือรักของปีศาจ
ไม่คู่ควรกับมนุษย์
ต่างคนต่างภพ
ยากจะบรรจบ
ใจคนช่างเย็นชา
อะไรคือมายา มายา...
ทำให้ท่าน ได้ครองทุกสิ่งที่ต้องการ
จงเผยความปรารถนา ท่านต้องการอะไร
เงิน จำนวนมหาศาล
มีเงินข้าก็เหมือนได้ทุกอย่าง
งั้นเอาไป อย่าจริงจัง
เงิน เงินเพียบเลย
เขายังไม่มา
ตาเจ้าแล้ว
"เจอที่ห้องเรียน เสี่ย"
รอคนที่รัก
ตั้งแต่ชาติก่อน รอถึงชาตินี้
คุ้มมั้ย
ดวงแก้วแห่งมาร
รีบออกจากเจดีย์เถอะ
ดวงแก้วแห่งมารรีบมาที่นี่ ให้ชาวเมืองฮู่ตู ได้วิญญาณที่สูญไปคืน
ทุกคน เร็วเข้า
เอามันกลับภพมาร
ท่านไม่ไปเหรอพี่ใหญ่
เจ้าไปก่อน
ไปเดี๋ยวนี้
ทางนั้น
มีปีศาจเข้าเมือง
ขโมยมุกมาร
จับได้มั้ย
เจ้าไม่ใช่เสี่ยเอ๋อคนนั้น
ข้าก็ไม่ใช่จงขุยคนเดิม
เจ้าเป็นมาร
ท่านจะฆ่าข้ามั้ย
ข้าจะไม่ให้ใครทำร้ายเจ้า
หลบไป ๆ ทางนี้ ๆ
อยู่ตรงนี้ไป ไปให้หมด
ดวงแก้วแห่งมาร กลับมาแล้ว
มุกมารล่ะ
จอมมาร
ข้าไม่ได้เปิดมันนะ
มนุษย์ร้อยเล่ห์ เจ้าหลงกลแล้ว
ข้าเข้าไปในเจดีย์ เจอตัวประหลาดดำ
ตัวประหลาด
พวกเสี่ยฉิงมีอันตราย
จอมมาร ข้าต้องกลับไป
ทำไมพี่ขุยพานางมานี่
นางเป็นผู้หญิงของพี่
หาข้าเหรอ
กระบี่ตกแล้ว
เจ้าอย่าใช้อาคม ห้ามทำเขาตกใจ
ถึงเราไม่เคยเจอกัน แต่ข้ารู้เจ้าเป็นใคร
เจ้าเป็นคนในภาพของพี่ เจ้าคือเสี่ยเอ๋อ
สามปีก่อน เจ้าไปโดยไม่ลา
รู้มั้ยว่าสามปีนี้พี่ชายข้าคิดถึงเจ้าทุกวัน
หน้าหนาวปีนั้น
พี่ข้าเมากลิ้งใต้ต้นเหมยทุกคืน
เช้าวันหนึ่ง หิมะคลุมเขาจนมิด
ถึงเขาจะไม่ตาย แต่ก็ไม่ต่างอะไรกับตาย
ทำไมเจ้าต้องทิ้งเขา
ไปดูเร็ว พวกนางรำถูกจับแล้ว ไปเร็ว
เมื่อคืนที่นี่เกิดเหตุการณ์ต่อสู้ดุเดือด
พวกมาร ขโมยมุกมารไป
แต่พวกมันล้มเหลว
ดวงแก้วแห่งมาร ยังอยู่ในมือเรา
เหมือนข้าที่อยู่ในมือเจ้า
ทว่า เภทภัยยังคงอยู่
สามวันสุดท้ายนี้เราต้องผนึกจิตใจ
จึงจะปกป้องมุกมารได้
เพื่อความสงบสุขชั่วกาลของฮู่ตู
ได้ยอดเลย...
จำพวกนางได้มั้ย
พวกนางเป็นนางรำ ๆ
ปีศาจ
ประหาร
ไชโย... ยอดเลย...
ประหาร
ไอปีศาจ
พี่ใหญ่
นางคือคนที่...
นางคือปีศาจหิมะ
ปีศาจหิมะเหรอ
จะปีศาจอะไร
ถ้ามาอาละวาดที่นี่ ก็มีจุดจบเดียว
ฆ่ามัน... ฆ่ามัน...
จงขุย ตาเจ้าแล้ว
ฆ่ามัน ฆ่ามัน... ฆ่ามัน ฆ่ามัน...
ฆ่านาง
ท่านเทพ
ปล่อยนางไปเถอะ
ทำอย่างนี้ได้ยังไง เขาเป็นบ้าไปแล้ว
ได้
พี่...
ปีศาจเข้าเมืองแล้ว
ปกป้องมุกมาร
ทราบ
ไปกับข้า
จางเต้าเซียน
ข้านึกแล้วว่าทุกอย่างต้องเป็นฝีมือเจ้า
มาได้จังหวะ
จงขุย ข้าขอมอบมหาพลังแก่เจ้า จงปกป้องฮู่ตู
สัตว์ประหลาดดำ ที่แท้คือจงขุย
จงขุย ฆ่ามัน
ฆ่ามัน
คุ้มกันจอมมาร
วันนี้ เจ้าสมคบกับศัตรู ผิดซ้ำผิดซาก
ไป ไปฆ่าปีศาจหิมะ
ออกไป
ท่าถือกระบี่ท่าน
เหมือนเดิมไม่ผิด
ข้าจะพาเจ้าหนี
จงขุย
น้ำ
น้ำ น้ำได้แล้ว
เอาอีก
น้ำ จงขุย
ทำไมท่านถึงกลายร่าง
ตัวข้าจะฉีกแล้ว
ที่เจดีย์วันนั้น
ที่แท้เป็นท่าน
ห้ามทำร้ายเขา
ข้ามาช่วยเขา
น้ำคืนวิญญาณ
จงขุย
นี่ไม่ใช่น้ำทิพย์
จางเต้าเซียนเอามันให้เจ้ากินทุกสองวัน
เพื่อไม่ให้วิญญาณของเจ้าดับสลายไป เข้าใจมั้ย
ดื่มลงไป
พี่ใหญ่ พาเขาไปภพมาร
จอมมารจะบอกเขาทุกอย่าง
ชาวบ้านทุกคนจงฟัง ห้ามออกจากบ้าน หลังฟ้ามืด
- หากไม่มีป้ายผ่าน ห้ามออกจากเมือง - ลือว่าใต้เท้าจงปล่อยปีศาจหนีไป
ใต้เท้าก็หนีไปด้วย
ปีศาจก็คือปีศาจ แม้แต่ใต้เท้าจงยังต้องแพ้
หากไม่มีป้ายผ่าน ห้ามออกจากเมือง พบเห็นปีศาจ รีบแจ้งทางการ
ทำอะไร ปล่อยนะ
พี่
- พี่... พี่เป็นอะไร - ชาวบ้านทุกคนจงฟัง
ห้ามออกจากบ้าน หลังฟ้ามืด
หากไม่มีป้ายผ่านห้ามออกจากเมือง
พบเห็นปีศาจรีบแจ้งทางการ
ตรวจซิข้าเป็นอะไร
วิญญาณพี่ปลอดภัย
พี่
เป็นอะไร ตู้ผิง
ข้าไม่เจอชีพจรพี่
พี่ขุยเขาตายแล้ว
เจ้าเพ้อเจ้อ เจ้าเพ้อเจ้ออะไร
พี่จะตายได้ยังไง
พี่ข้ายังนั่งอยู่นี่ เจ้าโกหก
ข้าชนป้ายทองได้ยังไง
แล้วข้ากลับมาได้ยังไง
ทำไมข้าจำไม่ได้เลย
ข้าเอาแต่ร้องไห้
นึกว่าจะไม่ได้เจอพี่อีกแล้ว
ต่อมาล่ะ
ต่อมาท่านเทพจางก็พาพี่กลับมา
เทพก็คือเทพ พี่กลับมาในสภาพปกติ
ไม่มีแม้แผลเป็นบนหัว
ข้าอยากไปภพมาร
ข้าอยากรู้ข้าเป็นใคร
ข้าไปด้วย
จงขุย เจ้ามาแล้ว
คนรักกับมาร นับเป็นเคราะห์กรรม
แต่เสี่ยฉิง กลับรักกับคนก็ไม่ใช่ ผีก็ไม่เชิง
หยุดนะ
เมื่อไม่มีมุกมาร ภพมารก็พินาศ
ปล่อยนาง
บัณฑิตฮู่ตูจงขุย เดิมควรได้เป็นจอหงวน
ถูกคนโฉดใส่ร้าย เอาหัวชนป้ายทองตาย
วิญญาณคับแค้น ถูกจางเต้าเซียนหลอกใช้
ให้มาขโมย ดวงแก้วแห่งมาร
โกหก
นี่ดาบเจ้าใช่มั้ย
โลกนี้มีแต่มารที่เข้าภพมารได้
เทพเข้าไม่ได้ ถ้าเจ้าไม่ใช่มาร แล้วแปลงร่างใหญ่โตได้ยังไง
จางเต้าเซียน ทำให้เจ้าเป็นมาร
จงขุย เจ้าเป็นมาร
ข้าไม่ใช่มาร
นี่คือร่างจริงของข้า
เจ้าอยากรู้ความจริงไม่ใช่รึ
นี่ไงล่ะความจริง
ใกล้ถึงฤกษ์จุติพันปีแล้ว
เจ้าพร้อมเป็นเทพหรือยัง
พวกเราไม่เคยหยุดบำเพ็ญ
อาศัยการบำเพ็ญเท่านี้
ไม่มีวันเต็มมุกมารได้
แต่พวกเจ้าก็สามารถไปสูบวิญญาณมนุษย์ มาหล่อเลี้ยงมุกมาร
นี่เป็นทางลัดทำให้พลังของมุกมารสมบูรณ์
มันไม่ผิดกฎสวรรค์เหรอ
ข้าไม่อาจทนความเย้ายวน
ดวงแก้วแห่งมาร พลังรุดหน้าอย่างรวดเร็ว
จนข้าเห็นเจ้าที่ฮู่ตู ข้าจึงได้สติ
เทพจะเอามุกมารไปทำไม
มุกมารดวงนี้ คือสนามพลังที่กล้าแกล่งสุดในสามภพ
ถ้าเขาได้ครองมัน ใต้หล้าจะปั่นป่วน คนมารล้วนพินาศ
อย่าคิดหลอกใช้ข้า ข้าไม่ใช่มาร
ผู้ถูกชิงวิญญาณล้วนบริสุทธิ์
แต่เหล่าปีศาจในภพมารของข้าก็บริสุทธิ์
ข้าละเมิดกฎสวรรค์ สมควรรับกรรม
แต่เสี่ยเอ๋อล่ะ
พรุ่งนี้มุกมารถูกไข นางจะสลายเป็นเถ้า
เจ้าจะ... ไม่ช่วยนางเหรอ
เราเหมือนกันมากใช่มั้ย
แต่เจ้าไม่ใช่ข้า
ข้าก็ไม่ใช่เจ้า
ต่างคนต่างชะตา
หากเจ้าได้ครองพลังของข้า
ก็หยุดจางเต้าเซียนได้
หน้าที่พิทักษ์สามภพ
ต้องพึ่งพาเจ้าแล้ว
จางเต้าเซียน จะใช้พลังพันปีของมุกมาร ทำลายมวลมนุษย์
ยามเพ็ญพรุ่งนี้ โลกและภพมารต้องพบภัย
มุกมารได้กักเก็บ พลังบำเพ็ญของมารทั้งภพ
ทุกหนึ่งพันปีในคืนวันเพ็ญเดือนเจ็ด
เราจึงมีโอกาส ชำระบาปกรรม มีชีวิตใหม่ บ้างได้เกิดเป็นเทพ
บ้างก็เป็นมารต่อ
เวียนว่ายตายเกิด
ด้วยลิขิตมุกมาร
ข้าเป็นมือปราบ
ฆ่ามารสังหารปีศาจ
จะไปช่วยภพมารของเจ้าได้ยังไง
ท่านเทพจาง
ท่านเอามุกมารมาทำอะไร
เจ้าได้กินน้ำคืนวิญญาณ
เจ้าไปภพมารแล้ว
จอมมารล่ะ
ที่เขาพูดเป็นความจริงมั้ย
เจ้ามาได้จังหวะ
มานี่
พรุ่งนี้ คือวันเพ็ญเดือนเจ็ด
จะมีแขกสำคัญมานี่
อาจารย์จะแนะนำ
ท่านนี้ คือเทพเจดีย์ หลี่จิ้ง
นาจาลูกชายเขา
ชื่อเสียงก้องฟ้ามานาน
ท่านนี้คือ เจ้าแม่กวนอิม
ช่วยผู้ทุกข์ยาก เปี่ยมด้วยเมตตา
ท่านนี้ คือเจ้าแม่หวังหมู่
ที่ประทับเขาคุนหลุน คุมกาลมิติ
ท่านนี้ คือเง็กเซียนฮ่องเต้
ครองบัลลังก์หมื่นปี
งานใหญ่เช่นนี้
เจ้าคิดว่า ข้าควรนั่งตรงไหน
จงขุย ข้าต้องขอบใจเจ้า
ที่เจ้าเอามุกมารมาให้ข้า
พรุ่งนี้ยามจื่อ
ข้าจะได้ครองพลังบำเพ็ญของทั้งสามภพ หลังจากนั้น
เก้าอี้นี้ จะเป็นของข้าตลอดไป
ก็แปลว่า ทุกอย่างที่ท่านเคยบอกข้า
ล้วนเป็นเรื่องโกหก
นิทานที่ทำให้คนเชื่อได้ จึงเป็นยอดนิทาน
ลองคิดสิ
หากแผ่นดินสงบ ใครจะไหว้เจ้าขอพร
ไม่มีความหวัง ก็ไม่มีความต้องการ
คนมีความอยาก จึงล่อลวงง่าย
- เมื่อมีความกลัว ก็จะต้องการข้า - จางเต้าเซียน
ท่านเป็นเทพแล้ว ยังมีความอยากอีก
เจ้าไม่เคยไปสวรรค์
ไม่รู้หรอกบันไดบนนั้นมันสูงมันยาวแค่ไหน
ข้าด้อยกว่าเทพพวกนั้นตรงไหน
ทำไมถึงต้องอยู่ลำดับต่ำสุด
แม้แต่ตำหนักหลิงเซียวยังไม่เคยเข้า
ใคร ๆ ก็อยากเป็นเทพ
แต่เป็นเทพแล้วไง
ทุกครั้งที่ถูกหยาม ข้าเฝ้าบอกตัวเอง
สักวันหนึ่ง ข้าจะเอาคืนให้หมด
ท่านหลอกจอมมาร ดูดวิญญาณคน
แล้วหลอกใช้ข้าขโมยมุกมาร
เพื่อสร้างความปั่นป่วน ยอมทำลายทั้งโลกและภพมาร
แผนชั่วทั้งหมดนี้ เพื่อความมักใหญ่ใฝ่สูงของท่าน
ข้าจะบอกความจริง กับชาวฮู่ตู
ใครจะเชื่อเจ้า
จงขุย
เจ้าเป็นแค่หมากตัวโปรดของข้าตัวหนึ่ง
ไม่ได้มีค่า
ตอนนั้นเป็นเพราะเจ้า คับแค้นเกินเหตุจึงไม่ได้ไปเกิด
เรื่องความเก่งกล้า
ข้าแต่งมาหลอกเจ้าทั้งนั้น
เจ้าตายไปแล้ว
ข้าช่วยให้วิญญาณเจ้าไม่สลาย
พรุ่งนี้ มุกมารถูกไข
ชาวบ้านถูกสูบจิตวิญญาณ
จากนี้เป็นผีดิบเดินได้
เป็นภัยพิบัติของมนุษย์
ข้ากลับเป็นผู้ช่วยคนร้าย
งานใหญ่จะสำเร็จ ต้องมีคนเสียสละ
เจ้าคิดเป็นศัตรูกับข้า
งานเลี้ยงนี้ข้าเตรียมมาพันปี
อีกแค่วันเดียว ใครก็ห้ามทำลาย
ท่าน
จึงเป็นมารตัวจริง
ไสหัวไป
จงขุย เจ้าไม่ใช่ศิษย์ของข้าอีก
จงขุย เขากลับมาทำไม
อย่าไปใกล้เขา พวกสมคบมาร
พี่
พี่ กลับมาทำไม หนีไปเร็ว
- เดี๋ยวถูกจับนะ - ทุกคนตามเขาทำไม หลีกไป
หลีกไป หลีกไป
พี่
หลีกไป
เราทุกคน กำลังรอยามจื่อคืนนี้
เมื่อถึงยามจื่อแล้ว
เราจะได้วิญญาณที่ถูกชิงคืน
รอให้ภพมารพินาศ ฮู่ตูปลอดภัย
ทั้งหมดนี้เป็นเรื่องโกหก
จงขุยเจ้าบ้าแล้ว อย่าพูดเพ้อเจ้อ
นี่เป็นแผนของจางเต้าเซียน
อย่ามาปลุกปั่น จงขุย
อย่าบีบให้เราต้องใช้อาวุธ
เจ้าสิปลุกปั่นคน พี่ข้าไม่มีทางหลอกใคร
เพื่อบรรลุความเป็นใหญ่ ของจางเต้าเซียน
ทันทีที่ถึงยามจื่อ เขาจะสูบวิญญาณของทุกคน
ถึงเวลานั้น ฮู่ตูจะกลายเป็นนรก
โกหก ไม่จริง
ส่วนพวกเรา
พวกเราทั้งหมด ก็จะกลายเป็นปีศาจ
โกหก ไม่จริง
ท่านเทพ
อย่าคุกเข่า
ตู้ผิง
ลุกขึ้น
อย่าคุกเข่า อย่าคุกเข่า อย่าคุกเข่า
มันนี่แหละมาร มันโกหกเรามาตลอด
มันไม่คิดจะคืนวิญญาณเรา
ถึงยามจื่อ เราทุกคน จะกลายเป็นปีศาจ
ทุกคนเชื่อเขามั้ย
ไม่เชื่อ
ทุกคนมองจงขุยให้ดี
มองสารรูปเขา
จงขุย เจ้าแบกหนังมนุษย์ คงเหนื่อยมากสิ
ทำไมไม่แสดงร่างที่แท้จริงของเจ้า
หยุดนะ อย่าทำพี่ข้า หยุดได้แล้ว
ฆ่ามัน ฆ่ามัน
อย่าทำพี่ข้า
- ฆ่ามัน ฆ่ามัน - อย่าทำพี่ข้า
อย่าทำพี่ข้า
คุ้มกันท่านเทพ
จงขุย เจ้ารออะไร คืนร่างสิ
คืนร่างปีศาจมาฆ่าพวกเราสิ
ไอ้ปีศาจร้าย
กระทืบมัน กระทืบมัน
จงขุยเป็นปีศาจแล้ว
พี่ข้าไม่ใช่ปีศาจ
เขาคือจงขุย
ฆ่ามัน
จงขุย
ข้าเป็นวิญญาณที่ถูกหลอกใช้มาถึงสามปี
ไม่ว่าเป็นคนหรือปีศาจ
ท่านไม่ได้ทำอะไรผิด
ท่านต้องการกลับฮู่ตู
คืนนี้
เป็นศึกสุดท้าย
ไม่ว่าท่านไปไหน
ข้าไปด้วย
ฟ้าดินมหัศจรรย์ หมื่นพันชีวิต บำเพ็ญไม่สิ้น ในนอกสามภพ
มีข้าเป็นหนึ่ง กายมีสีทอง อกมีเกราะกัน เห็นทุกสิ่งสรรพ
มากล้นพลัง ทั่วดินแดนฟ้า ปกครองทุกคน
ด้วยจิตและวิญญาณของเจ้า
ขอเชิญห้าจักรพรรดิ
ตู้ผิง
เจ้ายังศรัทธาเทพคนนี้มั้ย
ไม่ศรัทธาแล้ว
ภูตผีปีศาจ ดับสูญสลาย
บังอาจ
ข้ามาเอามุกมาร
ปีศาจ
เป็นเทพไม่บำเพ็ญธรรม
กลับมาลวงโลก ทำลายภพมาร
เจ้าช่วยจงขุย เพื่อหลอกใช้เขา
ไอ้เทพจอมปลอม
ตายซะ
ข้าไม่ได้มาสู้กับพี่น้อง
จงขุยไม่อยากฆ่าคน
หลบไป
หมู่มาร ดับสิ้น
ข้าผนึกนางไว้แล้ว
ต่อไปไม่มีอะไรทำเจ้าวอกแวกอีก
ผู้กล้าหลงรักมาร เจ้าก็หนีไม่พ้นบ่วงนี้
รัก... ทำให้คนลุ่มหลงได้จริง
คุ้มมั้ย
ตลอดกาล
ตลอดไป
คุ้มแล้ว
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
ท่านเทพ เทพจงขุย
จงขุย
ฉลาดบริสุทธิ์ จิตใจสงบ
ร่างและพลังปีศาจไม่เหมาะกับนิสัยเจ้า
จงรีบไปจุติ สวรรค์ต้องการเจ้า
Modified by Zakky